چه چيزي در سمندرآبي، بادكنك ماهي، هشت پاي حلقه آبي، خرچنگ نعل اسبي، ستاره ‌ي دريايي و كرم‌هاي پهن مشترك است؟ در بدن اين جانوران، باكتري‌هايي زندگي مي‌كنند كه يكي از مرگبارترين زهر ‌هاي طبيعت را مي‌سازند. اين باكتري ها در برابر غذايي كه دريافت مي‌كنند، ميزبان خود را به دفاع شيميايي كارآمدي مجهز مي‌سازند. اين زهر كه تتراتوتوكسين ( TTX ) نام دارد، 10 هزار بار از سيانيد مرگبارتر است و ساختمان مولكولي بي‌مانندي دارد.

تتراتوتوكسين نخستين ‌ بار در دهه ‌ي 1960 از سمندر آبي استخراج شد. وقتي شيميدان‌ها ساختمان مولكولي آن را بررسي كردند ، متوجه شدند اين زهر با تمام زهر هايي كه تا آن زمان با آن ‌ ها رو به رو شده بودند، تفاوت دارند. اين تركيب، نه استروئيد بود ، نه كربوهيدارت و نه آلكالوئيد. حتي از اسيد آمينه ‌ هاي شناخته شده هم نبود : مولكول كوچكي كه ساختمان قفس مانند بي‌نظيري دارد و بر دستگاه عصبي تاثير مي‌گذارد و سه اتم هيدروژن عامل پيامدهاي هولناك آن هستند. اين سه اتم با كمك يك ديگر يك گروه گوانيديوم را مي‌سازند .